FOMOS DO CLUBE DA GALEGA
Publicado na revista Tempos novos . Decembro 2025. Imaxe de Diego Seixo Por fuciños, por cacheiras! Fomos e xa non somos, somos do clube de Defende a Galega, por fuciños e tamén por […]
Publicado na revista Tempos novos . Decembro 2025. Imaxe de Diego Seixo Por fuciños, por cacheiras! Fomos e xa non somos, somos do clube de Defende a Galega, por fuciños e tamén por […]
Publicado na revista Tempos novos . Novembro 2025. Imaxe de Diego Seixo: “Reciclar pensamentos”, acción do alumnado da Escola de Teatro de Cangas na 42 MITCFC. Érgueste ben cedo pola mañán pos a […]
O día dous de agosto unha bicicleta e o seu correspondente ciclista decidiron pasarme por riba mentres camiñaba pola beirarrúa. O resultado, nefasto, concretouse nunha escordedura de nocello con arrancamento no maléolo que me fai visitar acotío os espazos dos hospitais do país. De toda esta singradura o que máis me ten marcado, para a miña sorpresa, é o consello dos e das doutoras consultadas nos distintos portos de escalada: con “isto” podes facer vida normal.
Publicado na revista Tempos novos . Setembro 2025. Imaxe do cartaz de Vania (espectáculo de Machi Salgado sobre a obra de Antón Chekhov) de Diego Seixo. SUPERVANIA Sempre hai de onde tirar cando […]
Publicado na revista Tempos novos . Agosto 2025. Imaxe (tomada no espectáculo As Gardiás ou o no do tecelán, de Teatro de Ningures. En escena: Sonia Rúa, Casilda Alfaro, Pepa Barreiro e […]
Por unha vez fico abraiada polo silencio nas aulas, e despois de ser chamada clase ociosa, coas marcas do sono nos ollos, a tensión apenas controlada, as amigas que foron identificadas coma obxectos, puntuadas e repartidas publicamente entre os desexos de certo sector do alumnado, os insultos sotto vocce e en alto, as horas de corrección e a tinta nos dedos, a procura constante do xeito de comunicar e que a mensaxe non chegue a todos a quen debería e porfiar, e porfiar, e enfiar unha agulla co fío de Penélope unha e mil veces e ver que o tear desaparece sen a nosa vontade de destecer e empezar de novo…
Publicado na revista Tempos novos . Xuño 2025. Imaxe de Diego Seixo. Un día marchou a lus. Seica se perderon unha barbaridade de watios (15 xigas, que é como poñerlle nove ceros dos […]
Publicado na revista Tempos novos . Maio 2025. Imaxe de Diego Seixo. Veño de ver Adolescencia, a serie de Netflix. Nela un rapaz de trece anos asasina a unha compañeira. Non hai moito […]
Publicado na revista Tempos novos . Abril 2025. Imaxe de Diego Seixo. Os Mestres Mateo foron para Altri. Os premios do audiovisual asentaron no guión non pactado, mais sentido, dunha intervención artística constante, […]
O espíritu máquina non coñece das realidades da carne, pero sabe da realidade. Sabe que ser muller vén determinado polo contexto e que ser home vén determinado polo desexo interior, pola identidade. Sabe que existen diferentes formas de se posicionar, sendo home, ante a igualdade e a iso, entendo, chámalle “maneiras de viver a masculinidade”